Πέμπτη, 19 Οκτώβριος 2017

Πώς φτάσαμε σ’ αυτό το σημείο στην Αστυνομία;

Το βασικότερο και κρισιμότερης σημασίας πρόβλημα που παρουσιάζουν τα Τμήματα Τάξης της νοτιοανατολικής Αττικής αυτή τη στιγμή, αποτελεί η σημαντικότατη έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού. Δεν θα είχε άδικο, αν κάποιος ισχυριζόταν ότι η έλλειψη αυτή, τα κάνει ουσιαστικά να υπολειτουργούν. Ορισμένες δε Υπηρεσίες, έχουν φτάσει στο απελπιστικό σημείο να μην μπορούν να διαθέσουν σκοπό για την προστασία του αστυνομικού καταστήματος στο οποίο στεγάζονται. Για εποχούμενη περιπολία στον τομέα τους; Ούτε λόγος.

Άρθρο του Νίκου Κορομηλά
Ταμίας της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Ν/Α Αττικής

Πώς φτάσαμε λοιπόν σ’ αυτό το σημείο; Που πήγαν τα άτομα στην Αστυνομία; Εδώ θα πρέπει να αναφερθούν ορισμένοι αρνητικοί παράγοντες που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο να επιδεινωθεί αυτή η κατάσταση, όπως:
* Μικρός αριθμός προσλήψεων ιδιωτών στο σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας (δεν ανανεώνεται το ανθρώπινο δυναμικό ώστε να υπάρχει στα Αστυνομικά Τμήματα αντικατάσταση των αποχωρούντων συναδέλφων με άλλους),
* Ασταμάτητες εκροές προς «προνομιούχες» Υπηρεσίες (Επίσημα, κ.τ.λ.),
* Αλλεπάλληλα μέτρα ενίσχυσης άλλων Διευθύνσεων (π.χ. Το Μεταγωγών καθημερινά ζητάει από όλη την Αττική, από απογυμνωμένα Αστυνομικά Τμήματα, ακόμα κι από απομακρυσμένα Τμήματα Τροχαίας, άτομα για ενίσχυση. Το δυσοίωνο στην περίπτωση της Διεύθυνσης Μεταγωγών είναι ότι δεν πρόκειται να ενισχυθεί, όπως κατά το παρελθόν, με νέο εξερχόμενους Αστυφύλακες (η σειρά Αστυφυλάκων 2015-17 που θα ονομαστεί τον Οκτώβριο αποτελείται από 505 άτομα μόνο!) λόγω του νέου Π.Δ 75/ 2016. Έτσι, αναπόφευκτα, θα συνεχίσει να ζητάει άτομα από διάφορες άλλες Υπηρεσίες και στο μέλλον),
* Ανυπαρξία κινήτρων που θα μπορούσαν να μετατρέψουν τα Τμήματα Τάξης, και τις μάχιμες Υπηρεσίες γενικότερα, σε πόλο έλξης για τους αστυνομικούς (παροχή γενναίου επιδόματος σε αστυνομικούς που υπηρετούν στο πεζοδρόμιο, τήρηση των ΠΔ 34/2001, που αφορά το χρόνο εργασίας αστυνομικού προσωπικού, και 173/2013, που αφορά την έκδοση της υπηρεσίας σε εβδομαδιαία βάση).

Ένα άλλο πρόβλημα που υπάρχει στα Τμήματα Τάξης αποτελεί η έλλειψη σύγχρονου υλικοτεχνικού εξοπλισμού. Είναι αδιανόητο ο Έλληνας Αστυνομικός να καλείται να εκπληρώσει το υπηρεσιακό του καθήκον με ληγμένα αλεξίσφαιρα, περιπολικά των 500.000-600.000 κατά μέσο όρο χιλιομέτρων και ασυρμάτους που λειτουργούν σε αναλογικό σήμα μετάδοσης. Είναι γεγονός ότι το έγκλημα εξελίσσεται συνεχώς αλλά εμείς, ως Ελληνική Αστυνομία, δυστυχώς φαίνεται να έχουμε κολλήσει κάπου πριν την Ολυμπιάδα του 2004.

Όσον αφορά τον υλικοτεχνικό εξοπλισμό δεν ήταν λίγες οι φορές που καταφέραμε να επιτύχουμε μέσω ιδιωτικών χορηγιών, να αποκτήσουν οι Υπηρεσίες της νοτιοανατολικής Αττικής διάφορα αναλώσιμα, όπως: (χαρτί μελάνι, κ.τ.λ.), μηχανήματα (φαξ, εκτυπωτές, κ.τ.λ.) ακόμη και οχήματα. Επιπλέον, μένει ακόμα να δούμε τι μέλλει γενέσθαι με την επικείμενη αναδιάρθρωση των Υπηρεσιών. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δε θα σταματήσουμε ποτέ να παλεύουμε με κάθε τρόπο, ώστε επιτέλους να βελτιωθεί αυτή κατάσταση.

Ορμώμενος λοιπόν από την ανησυχία και το φόβο των εναπομεινάντων συναδέλφων μου στα Αστυνομικά Τμήματα, κάνω δραματική έκκληση προς πάσα Αρχή – αρμόδιο, να συντελέσει – συμβάλει με κάθε τρόπο ώστε στα Τμήματα Τάξης, στους πυρήνες της Ελληνικής Αστυνομίας, να ανατραπεί αυτό το σκηνικό αποσύνθεσης που επικρατεί.